شادمانی مسری است!!

دارم از تعجب شاخ درمیارم!! مدتی پیش مقاله ای در مجله BMJ دیدم که از نظر من یکی از زیباترین و هوشمندانه ترین پژوهشهایی ه که در عمرم دیدم. مقاله رو یه جا گذاشتم تا خلاصه اش رو در وبلاگ بنویسم، و امروز به سراغش رفتم. عجیبه! مقاله ای که فکر میکردم تازگی چاپ شده و همیشه گوشه ذهنم دم دست داشتمش تا ازش بنویسم در واقع دسامبر ۲۰۰۸ منتشر شده، یعنی یک سال و سه ماه پیش!! چقدر زمان سریع میگذره و ما نمیفهمیم! بعضی وقتها گذاشتن چنین نشانه هایی توی راه لازمه که به آدم این گذشت برق آسا رو یادآوری کنه و آدم رو به خودش بیاره!

ما به خودمون اومدیم! خوب که چی! دقیقن نمیدونم حالا که متوجه این سرعت بالا شدم چه کار خاصی باید بکنم! در نتیجه به همان روش همیشگی زندگیم ادامه میدم! اتلاف ۹۹٪ وقت و استفاده سوپر فشرده از ۱٪ باقیمانده!!…بگذریم!

*********************************************************

فولر و کریستاکیس در شماره دسامبر ۲۰۰۸ مجله BMJ مقاله ای منتشر کردند با عنوان: انتشار پویای  شادمانی در یک جامعه بزرگ: یک تحلیل آینده نگر ۲۰ ساله بر روی مطالعه قلب فرامینگهام.

همونطور که از عنوان مقاله برمیاد این یک تحلیل مجدد داده های مطالعه ای دیگه با عنوان «مطالعه قلب فرامینگهام»ه. خیلی از خوانندگان این وبلاگ احتمالن نام مطالعه فرامینگهام رو شنیدند.

در سال ۱۹۴۸ مطالعه ای با هدف بررسی عوامل خطر بیماریهای قلبی عروقی بر روی ۵۲۰۹ نفر از اهالی شهر فرامینگهام ماساچوست آغاز شد. این افراد داوطلب سالها توسط تیم پژوهش پی‌گیری و بررسی شدند و بررسیها و آزمایشهای متعددی بر روی آنها انجام شد. مطالعه ادامه پیدا کرد و ادامه پیدا کرد و همچنان بر روی نسل سوم شرکت کنندگان اولیه در حال اجراست. بسیاری از شرکت کنندگان و پژوهشگران اولیه تا امروز مردند ولی مطالعه همچنان زنده و در حرکته! مطالعه فرامینگهام یک نمونه کلاسیک مطالعات آینده نگر و یکی از طولانی‌ترین اونها در طول تاریخه. پژوهشگران متعددی در طول سالیان گذشته بررسیهای مختلفی رو بر روی داده های مطالعه فرامینگهام انجام دادند و این مطالعه به پاسخگویی به سوالات پژوهشی مختلفی کمک کرده. خوب! مشخص شد که مطالعه فولر و کریستاکیس هم تحلیلی دیگر بر یافته های مطالعه فرامینگهامه. برویم به سراغ اصل مطلب!

نویسندگان با ارائه تعریف کلی از شادمانی آغاز میکنند و توجه به این مساله که شادمانی یک امر چندبعدی و وابسته به فاکتورهای متعدد فردی، محیطی، اقتصادی و فرهنگیه. بعد به سراغ مفهوم مسری بودن شادمانی میرند و از پژوهشهای مختلفی در این زمینه مثال میزنند. به عنوان نمونه مطالعاتی که نشون دادند دانشجویانی که به طور تصادفی هم اتاقی آدمهای افسرده شدند به طرز معنی داری بیش از گروه شاهد در یک مدت سه ماهه افسرده شدند. همچنین مطالعاتی که نشون دادند که غم و شادی حتی در نتیجه برخوردهای گذرا و کوتاه مدت بین غریبه ها هم منتقل میشه.

اما کاری که این دو کردند تلاشی فراتر از این بوده. اونها با استفاده از داده های ساکنان فرامینگهام که در مدت ۲۰ سال جمع آوری شدند به بررسی ارتباط شبکه های اجتماعی با انتقال شادمانی در جامعه پرداختند. اونهم نه انتشار گذرا و لحظه ای  حس شادی و غم، بلکه انتشار شادی ماندگار بین دوستان و نزدیکان در یک بازه زمانی طولانی، و حتی نه تنها بین دوستان نزدیک بلکه انتشار شادی به طور غیر مستقیم بین دوستان دوستان و …

این مطالعه بر روی نسل دوم شرکت کنندگان فرامینگهام انجام گرفته (۵۱۲۴ نفر). هر کدام از این افراد در یک بازه ۲۰ ساله در فواصل مشخصی پرسشنامه هایی رو پر کردند و افراد دیگری رو که در زندگیشون وجود داشتند مشخص کردند: پدر و مادر، برادر و خواهر، همسر، دوست، همسایه، همکار. که در مجموع این ۵۱۲۴ نفر و متعلقانشون بالغ بر ۱۲۰۶۷ نفر میشده که در طول ۲۰ سال (۱۹۷۱ تا ۲۰۰۳) برای مدتی با هم ارتباطی داشتند. جالب اینجاست که بسیاری از این افراد در ۲۰ سال مطالعه در جاهای مختلف امریکا پخش شدند ولی همگی به همکاریشون با مطالعه و ارائه اطلاعات ادامه دادند.

شرکت کنندگان در مدت ۲۰ سال مطالعه ۷ بار به این ۴ سوال پاسخ بله/خیر دادند:

در طول هفته گذشته:

  • به اینده امیدوار بوده ام
  • خوشحال بوده ام
  • از زندگی لذت برده ام
  • فکر میکرده ام که به خوبی بقیه مردم هستم.

خوب! از جزییات تکنیکی مطالعه میگذرم و مستقیمن به سراغ نتایج میروم!

مطالعه در مجموع نشون داد که افراد شادتر و ناشادها بیشتر به آدمهای مشابه خودشون متصلند. این شکل شبکه ارتباطی خانوادگی و دوستان رو در جمعیت در دو زمان مختلف نشون میده. نقاط سبز آدمهای شاد و آبیها غمگین ها هستند. همینطور که میبینید شادمانها به هم و غمگینها در توده هایی به هم متصل شده اند!

نتیجه جالب دیگه ارتباط فاصله در شبکه اجتماعی با انتقال شادی است. مطالعه نشون داد که وجود یک آدم شادمان در شبکه مستقیم افراد (یعنی آدمهای شاد مستقیمن با افراد رابطه داشته باشند. دوست، برادر و خواهر، همسایه و همکار و…) احتمال شاد بودن اونها رو حدود ۱۵٪ افزایش میده. یک پله بالاتر، وجود آدمهای شادمان در شبکه غیر مستقیم افراد با یک فاصله (یعنی آدم شاد دوست دوست من یا برادر دوست منه!) احتمال رو حدود ۱۰٪ افزایش میده. حتی ۳ فاصله هم تا حدودی موثره (دوست دوست دوست من!) و احتمال شاد بودن رو حدود ۶٪ افزایش میده. ۴ فاصله یا بیشتر دیگه تاثیر چندانی ندارند!

یافته جالب دیگه در مورد ارتباط شادی با مهم بودنه! آدمهایی که در شبکه اجتماعی خودشون (خانواده  دوستان همکاران) مرکزی تر هستند احتمال شاد بودنشون بیشتر از آدمهای محیطیه. و همچنین مرکزی بودن احتمال شاد شدن در گذشت زمان رو افزایش میده، در حالیکه عکسش صادق نیست و  شادمان بودن احتمال مرکزی بودن رو زیاد نمیکنه!!

یافته دیگه یک جهته بودن اثر شادی و ناشادی در بقیه شبکه است. مطالعه نشون داد هر یک دونه دوست شاد که به شبکه هر فرد اضافه بشه احتمال شاد بودن اون فرد رو به طور معنی داری افزایش میده. ولی اضافه شدن دوستان غمگین با همین شدت احتمال شاد بودن رو کم نمیکنه. یعنی به زبان دیگه تاثیر دوستان و آشنایان شاد بر شبکه شون خیلی بیش از غمگین هاست. البته تاثیرآدمهای شاد هم بسته به نقششون در شبکه متفاوته. شاد بودن یک دوست نزدیک احتمال شادی شما رو تا ۵۰٪ زیاد میکنه، در حالیکه این عدد برای یک دوست دور حدود صفره. یافته شاخدار اینه که شادی همسر در شاد کردن شما تاثیرش از تاثیر شادی همسایه بغلی (۸٪ در مقابل ۳۴٪) کمتره!! این مساله شاید اینطور توجیه بشه که مطالعه نشون داد انتشار شادی در بین دوستان و آشنایان همجنس بطور معنی داری بیشتر از جنس مخالفه.

اهمیت فاصله فیزکی در انتشار شادی قابل توجه بوده. وقتی فاصله دو نفر کمتر از ۱ کیلومتر باشه تاثیر شادی یکی بر خوشحال کردن اون یکی حدود ۴۰٪ ه، در حالیکه وقتی فاصله به حدود ۲۰ کیلومتر افزایش پیدا میکنه این تاثیر حدود ۵٪ه. و به همین ترتیب از دل میرود هر آنکه از دیده!!

*******************************************************

جالب نبود؟! فقط من لذت بردم یا شما هم از ایده ش خوشتون اومد؟!

نویسنده در پایان بحث میکنه که انتقال و انتشار بین فردی فقط محدود به بیماریهای عفونی نیست و شادی هم قابلیت سرایت کوتاه مدت و طولانی مدت بین افراد داره. و این تاثیر و انتشار چنان قوی ه که تنها محدود به ارتباط مستقیم نیست. یعنی اگر تو شاد باشی میتونی تا ۳ فاصله اطرافیانت رو اطرافیان اطرافیانت رو و اطرافیان اطرافیان اطرافیانت رو شاد کنی!!

تصمیم گیری با شماست! میتونید از یاقته اول این پست عبرت بگیرید، یه گوشه بشینید و غصه گذر عمر رو بخورید! یا یافته مطالعه فولر و کریستاکیس رو مد نظر قرار بدید و شادی رو مثل سرماخوردگی در جامعه پخش کنید!

18 پاسخ to “شادمانی مسری است!!”

  1. رضا Says:

    اگرچه من فعلا خیلی غمگینم ،اما در تجربه ای که خود در گذشته داشتم واقعا فهمیدم که شادی مسری است و ما میتوانم خودمان شاد باشیم .این مقاله مرا یاد تجربه قبلی ام انداخت و فکر رهایی از غم

  2. محمد Says:

    خیلی جالب بود
    ممنون

  3. مازیار Says:

    1389تون مبارک!
    امیدوارم حسابی پرش کنین.

  4. مازیار Says:

    I loved this, thanks for sharing it!

  5. آنا Says:

    خواهش می کنم. قابلی نداشت. منم از دوستی با شما شاد شدم.🙂

    اما علت اینکه غمگینی کمتر منتقل میشه شاید اینه که آدم غمگین که میشه، هم خودش رابطه اش رو با بقیه کمتر میکنه، هم بقیه زیاد حوصله اش رو ندارن دیگه. بنابراین کمتر منتقل میشه.

  6. نیشگون Says:

    نتیجه این مطالعه از نظر اتیکال خیلی جالبه!! یعنی دوستی‌مون رو با آدم‌های ناشاد به هم بزنیم؟! یا از دوستامون سوال‌های چهارگانه رو بپرسیم تا ببینیم چقدر دارن بهمون حال می‌دن!

    • Utna Says:

      ولله من از یه زاویه دیگه بهش نگاه میکنم. هر ماه خودتو تست کن ببین کلن برای شبکه ت آدم به درد بخوری هستی یا نه!!

  7. سروش Says:

    نگفتن احتمال سرایت شادمانی از زن به شوهر بیشتره یا شوهر به زن؟؟ 😉

  8. سروش Says:

    بابک به این فکر کن که می تونستی یه جمع رو از غمگینی نجات بدی و ندادی…و وجدان درد بگیری🙂

  9. سروش Says:

    برام جالبه که تو این نموداره سبز بیشتر از آبیه…یعنی تعداد آدم هایی که فکر می کنند شادند از اونایی که فکر می کنند ناشادنند بیشتره، یا شایدم خطای دیده؟ هان؟

  10. بابک Says:

    من وجدانم راحت شد چون فکر می کردم احتمال غمگینی اطرافیانم رو بالا می برم.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: